بازیِ زندگی (2)؛ تو دل طبیعت بگرد، سیر و سفر کن، آروم باش و به زندگیت فکر کن…

تو دل طبیعت بگرد، سیر و سفر کن، آروم باش و به زندکیت فکر کن…

تو بازی زندگی قبلی گفتم براتون که زندگی مثل یه بازی می مونه. گاهی اوقات اینقدر درگیر چالش ها برای گرفتن پاداش ها میشیم که اصلا قصه اصلی یادمون میره. گاهی هم فقط دنبال فرار کردن از تنبیه ها هستیم و می خوایم کمتر ضرر بکنیم. وقتی هم که از یه چالش سربلند بیرون میاییم احساس غرور می کنیم.

البته که زندگی مثل یه بازی می مونه. اما نه به این معنی که کار بی معنی و پوچی باشه.  چرا؟ چون بازی ها هم در خودشون اهدافی دارن. درس هایی دارن. قصه هایی عبرت آموز دارن و … و می تونن برای یاددهی هم استفاده بشن. بازی ها میتونن درس زندگی به ما بدن!

تو این قسمت بازی زندگی سراغ یه بازی باحال که من واقعا توی اتمسفرش زندگی کردم میریم. بازی سفر پیرمرد …


بازی سفر پیرمرد بازی هست که انگار آدم رو به یک سیر آفاق و انفسی سوق میده. البته من کمی اغراق کردم تا بتونم مطلب رو در ذهن شما پررنگ کنم. ویدئو رو ببینید و بازی رو هم با جستجو از گوگل نصب کنید.
با آگاهی بازی کنیم…
با بازیمون زندگی کنیم…

گیم استریم (2)؛ چرا استریمر می‌شویم و چرا استریمرها را دنبال می‌کنیم؟


از آنجایی که پدیده استریمری چند وقتی است که موردی خاص در جامعه گیمرها شده پس؛ من هم در سری پست های “گیم استریم” به این مسئله می پردازم. در قسمت دوم به سراغ “علل گرایش به استریمر شدن و استریم دیدن” رفته ام.
برخی به تماشای بازی فوتبال می روند، ما هم گیم استریم ها را تماشا می کنیم. برخی دیگر به سینما می روند؛ ما هم به توئیچ و یوتیوب و آپارات می رویم. برخی روی صحنه تئاتر به اجراگری می پردازند و ما هم پشت سیستم بازی خودمان؛ اجراگری می کنیم.
علل گرایش به استریمر شدن:
– معروف شدن (شهرت)
– پولدار شدن (ثروت)
– نشان دادن مهارت به دیگران
– اثبات خود به دیگران و اعلام حضور
– فعالیت اجتماعی؛ اجتماعی شدن (انسان مدنی بالطبع است)
– جدی گرفته نشدن در میان خانواده و جامعه و گرایش به خرده فرهنگ و کامیونیتی گیمرها
– کمک به صنعت گیم کشور
– کمک به سایر گیمرها برای تجربه (دیدن گیم پلی) بازیهایی که امکان باز یکردنشون رو ندارن
– هنرنمایی (گیمینگ، نریتیو، تدوین ویدئو)
– سرگرم کردن بقیه
علت تماشای استریم ها و دنبال کردن استریمرها:
– سرگرم شدن ؛ هر کدام از انسان ها با یک چیزی سرگرم می شوند. برخی برای دیدن فوتبال به استادیوم می روند، برخی برای تماشای فیلم به سینما می روند و برخی هم برای تماشای گیم به توییچ و یوتیوب و آپارات!
– احساس تعلق به کامیونیتی گیم مانند حسی است که طرفداران یک تیم فوتبال دارند.
– یادگیری گیمینگ بهتر
– کنجکاوی در مراحل یا بازی های جدید
– جذابیت بیشتر تماشای پلی دادن استریمر در حالی که مخاطب بیننده خود هم امکان و توانایی بازی با همان گیم را دارد. مانند تماشای فوتبال توسط یک فوتبالیست آماتور یا حرفه ای دیگر.
– اعلام موجودیت (ما هم هستیم)
– در جستجوی هویت یا هویت هایی شبیه به خود
– طنازی ها موجود در دل کار بینندگان را پای استریم ها می نشاند. به نوعی شاید بتوان مفهوم “نوپیدایش” ، “میان رسانه ای بودن” و “گیمینگ فراگیر” در مطالعات بازی را هم اینجا دنبال کرد.
-ایجاد حس تعلق و رفاقت بین استریمر و بینندگان (شاید حسی مانند فالوورها و اینفلوئنسرها)

گیم استریم (1)؛ آنچه باید در مورد استریم بازی‌های رایانه‌ای بدانیم!

استریم کردن به معنی انتقال و در اختیار قرار دادن محتوا (ویدئو، صدا، فایل و …) از طریق اینترنت به دیگران است. استریم بازی رایانه ای یا همان گیم استریم به بیان ساده همان بازی کردن یک گیم ویدئویی و نمایش آن برای سایر دنبال کننده ها است. از مهمترین سرویس های استریم می‌شه توویچ و یوتیوب گیمینگ ودر ایران هم آپارات را نام برد. حالا بد نیست موارد زیر رو در خصوص این پدیده اجتماعی فرهنگی نسبتاً تازه وارد بدونیم. مخصوصا اینکه اخیراً یک خبر از شبکه خلیج فارس پخش شد و بعد هم هشتگ “استریمرها-کلاهبردار-نیستند” توسط عده ای تگ شده.

۱. با پایین اومدن سن درگیری گیمرها با گیم، نوجوون ها در دسته مخاطبان اصلی گیم قرار گرفتن. از طرفی خدمات اینترنت و همیشه آنلاین بودن و از طرف دیگه بازی های آنلاین گروهی (بتل رویال ها) راه رو برای مشاهده جمعی گیم های جمعی باز کرده.

2.هر استریمری، استریمر نیست. یعنی بعضیاشون گیمر نیستن، مدل هستن. بعضی هم بیشتر شو می کنن.

3.استریم کردن گیم یه جورایی هنر نمایی کردن گیمر هست برای مخاطب هاش تا در صحنه (یه جورایی تعبیر گری کرافورد) گیم، اجراگری مناسبش رو به رخ بقیه بکشه.

4.حالا اگه این اجرا گری به غیر مهارت استریمر با خریدهای امکانات درون بازی باشه چطور؟ یعنی استریمر خیلی هم مهارت گیمینگ نداره و یه جورایی خرج کردن پول و خریدن امکانات بازی و اسکین و … استریمش رو جذاب میکنه.

5. جذاب شدن گیم استریم بستگی به عوامل دیگه ای مثل لباس و قیافه استریمر و احیاناً ادا و اطوارهایی که در بعضی از دخترا همراه با لباس های نیمه برهنه و یا آرایش و یه جور خاص و صمیمانه صحبت کردن و در بعضی پسرها هم با لباس و موی اسپرت گیمری و به کاربردن کلمات نه چندان مورد پسند اجتماع (+18) هست، داره. (البته بعضی شون)

6. استریمرهای معروف (اینفلوئنسرهای گیمری!) برخیشون و احتمالا همشون! تیم رسانه ای دارن. اگه دقت کرده باشید کلیپ های ساخته شده از اونها به غیر گیم به تبلیغ لباس و هدفون و صندلی گیمینگ و … و انعکاس سبک زندگیشون اشاره داره. پس گیمر بیننده استریم به غیر گیم درگیر شخصیت استریمر میشه. یه چیزایی تو مایه های الگوپذیری.

7.دونیت کردن (حمایت مالی و هدیه) استریمر به نوعی نشان از مجذوب شدن فالوورها و دنبال کننده ها داره. یا حتی کنجکاوی برای مشاهده تمام شدن بازی و یا تماشای بازی جدید. یه حس هیجانی احتمالا مثل حس بیننده های ای اسپورت (ورزش های الکترونیک).

8.همونطور که گفتم بعضی استریمرها اصن دنبال چیز دیگه ای مثل کاسبی هستن. بعضی مدل استریمرهای زن با نشون دادن بدنشون و آرایش غلیظ و خلاصه سواستفاده از گیمرهای نوجوان دنبال کننده شون هستند. البته بعضیشون هم به صورت حرفه ای هنر اجراگری خودشون در صحنه گیم رو پیش میبرن، پس با یه چوب نمیشه همه تیپ استریمر رو زد!

9.سامانه هایی برای نشون دادن زنده بازی کردن گیم ها در خارج و ایران وجود داره. پس هم مخاطب، هم سرویس و هم محتوا برای این مسئله مهیا شده. ساقی و مطرب و می جمله مهیاست…

10.استریمرها یه جورایی سلبریتی های دنیای گیم هستن. همونجور که فضای مجازی دارای سلبریتی های بدرد نخور و بدرد بخور هست، سلبریتی های گیم هم بدرد نخور و بدردبخور دارن منتها بدردبخورهاشون هم فاز خودشون رو دارن چون کلا گیم یه خرده فرهنگ و فاز خودش رو داره (کتاب کرافورد رو ببینید)

11.استریمر کردن یه چیزی هست که برخلاف بقیه اجراها تو بدنه جامعه تحویل گرفته نشده. البته شاید در سال های بعد برنامه هایی مثل عصر جدید بیان و این تیپ استعدادها رو نشون بدن یا حتی شاهد پخش مسابقات زنده ورزش های الکترونیک در شبکه نسیم و امید و ورزش باشیم! خیلی دور نیست همونطور که موسیقی پاپ دور نبود، استندآپ کمدی ها دور نبودن، تلنت ها دور نبودن، برنامه های گیمی مثل بازی ویزیون و کافه پلی ها و … دورنبودن. صبور باشید، داره لوود میشه…

12.به جای اینکه کلا استریمرها رو بزنیم، روی فرهنگ سازی درست مانور بدیم بهتر نیست؟ استریمری یه فرصت هست چون گیمر رو درگیر تولید محتوا میکنه. چی از این بهتر که گیمر به جای مصرف تولید کننده باشه ! (این مسئله رو توی شماره بعدی گیم استریم بیشتر باز می کنم)

13.روی دونیت کردن ها بچه ها رو هوشیار کنیم که جو گیر نشن، مدل استریمرها یه جورایی دنبال جوگیر کردن مخاطب هستن. هر چند مسابقه و جایزه و اینها هم تو پیج هاشون دارن. پس کنار بچه ها آگاه سازی کنیم. البته نه از این تیپ آگاه سازیهای مستقیم و برای دو سه دهه پیش که نوجوون مقاباش گارد میگیره. از اون مدل های غیرمستقیم رفاقتی که بعضیاتون بلد هستید.