ماهنامه پیوست؛ شماره 52؛ ورزشکاران دیجیتال

بعضی چیزها دارای تناقض هستن. یعنی اصلا توی اسمشون هم به ظاهر یک پارادوکس وجود داره. مثلا بازی آموزی یا ورزش های دیجیتال.
شاید این مسئله به این دلیل هست که تعاریف در گذر زمان با توجه به تکامل ابزار تغییر کردن. بگذریم…
ورزش های دیجیتال به ظاهر دارای تناقض هست. البته خود من ای اسپورت رو خیلی ورزش نمی دونم. یعنی قرار نیست هرچیزی که توش رقابت بود ورزش باشه! ای اسپورت حتی اگر موجب بهبود در برخی از ساختارهای مغزی و شناختی و مهارت های فردی و اجتماعی بشه باز هم نیازمند اختصاص زمان زیاد برای نشستن پای سیستم و تمرین هست. خب در این صورت بدن ما چقدر در حال ورجه و وورجه یا همون تحرک فیزیکی و سوخت و ساز هست؟
با این توصیفات از نگاه من که پزشک نیستم ای اسپورت E-sport خیلی ورزش نیست هرچند میتونه خیلی از مهارتهای گیمر رو ارتقا بده و خیلی ها رو پای رقابت دو نفر یا دو تا تیم بشونه. بگذریم…
البته شاید کسی ساعتها پای سیستم باشه و گیم رو برای مسابقات به صورت حرفه ای تمرین کنه و از اون طرف هم نرمش و باشگاه و خلاصه همون ورزش رو داشته باشه، درست مثل افرادی که باشگاه میرن و ساعتها هم پای سیستم مشغول طراحی و برنامه نویسی هستن. بگذریم…
یادمه تازگی های دایرک بود و مسابقات ورزش های الکترونیکی E-sport رو بنیاد با همکاری مجموعه مکعب برگزار کرده بود. اون موقع برای ماهنامه پیوست دست به قلم شدم و شد یادداشتی با نام “ورزشکاران دیجیتال”


شما می توانید این یادداشت را به صورت کامل در شماره 52 ماهنامه پیوست در اینجا دانلود کنید.
بازینگاشت ورزش های الکترونیک که با همکاری من در دایرک تهیه شده بود رو می توانید از اینجا دانلود کنید. قبلا در سایت بارگذاری کرده بودم.